อย่างแรก
ขอบคุนเพื่อนวิดวะrobotค้าบ ที่ช่วยทำหุ่นยนต์ ชนะไปตั้ง2ครั้ง ชนะเต้ด้วยน้าเต้
ขอบคุนรุจน์(ไม่รู้สะกดถูกป่าว)กะเต้น้าที่มาวันนี้
ขอบคุนกะบรรยากาดชิวๆ
ขอบคุนที่กินพิซซ่ากันซะ...55+
เด๋วว่างๆจะแวะไปทักทาย
เด๋วจะไปเชียวันที่ 2 นะ สู้ๆ
ขอบคุนเทอที่เปนห่วง
ขอบคุนที่ไปรับส่งวันนั้น
แต่คงไม่ต้องแหละละ
คิดถึงเพื่อนฟ้าจางเลย เปนยางงายบ้าง
ตอนนี้จาอยากบินไปกะฟ้าจางเลย 3เดือนกะที่ไกลๆ มันคงช่วยอารายจาได้บ้าง
ถ้าจาไปเค้าก็จะไปอยู่กันอย่างมีความสุขสบายใจ
มันมีเรื่องเกิดเยอะแยะเลยฟ้า จาจะเข้มแข็งนะ ฟ้าด้วยนะ
เมื่อไรจะเจอคนๆนั้นนะ
คนๆนั้นอ่ะมีเราอยู่ในสายตา แอบเข้าไปอยู่ในใจบ้างรึป่าว
คนๆหนึ่งที่คิดว่าเค้าสำคัน แต่เค้าก็ยังทำให้เราเจ็บ เสียใจ
คนๆหนึ่งที่คิดว่าเค้าเปนห่วงเรา แต่เค้าก้อไม่ได้ห่วงเราแค่คนเดียวนิ
ก้อเราเปนคนที่ไม่มีสิทธิ์นิ
ก้อเราเปนคนที่ไม่ควรนิทำอารายไม่ได้นิ
คนเราเจ็บก้อต้องจำใช่มั้ย เคยคิดเหมือนกันว่าไม่เปนไร
แต่ตอนนี้รู้สึกเหมือนว่าเริ่มจะทนจะรับไม่ไหวแล้ว ทำไมต้องยอมเจ็บด้วย
ถ้าเจ็บเพื่อคนที่เรารักแล้วเค้ารักเรามันก็คงโอเค แต่ถ้าเค้าไม่ได้รักเราละ?
แล้วถ้าคนที่เราแคร์เค้าทำแบบนี้ เรายังต้องแคร์เค้าอีกหรอ?
จำได้ว่าเคยพูดเองว่า จารุทัศน์ถึงจะล้มอาจจะยอมให้ข้ามแต่ไม่ยอมให้เหยียบ"หัว"เด็ดขาด
เพราะฉะนั้นอย่าข้ามคนล้มบ่อยๆ ไม่งั้นคนล้มอาจจะลุกขึ้นสู้ก้อได้นะ
ปล.
ขอ Nite strawberry โหลคับ